ปัดฝุ่น
posted on 01 Sep 2011 18:44 by lamzkung"กินข้าวหรือยัง"
"สบายดีไหม"
"จะไปไหนเหรอ"
"ทำอะไรอยู่"
"สบายดีไหม"
"จะไปไหนเหรอ"
"ทำอะไรอยู่"
ทุกวันตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมา หลายคนอาจเจอแต่คำถามวกวนวนเวียนอยู่ไม่กี่โจทย์
แต่เชื่อว่าทุกคนคงชินและช่ำชองกับโจทย์เด็กๆแบบนี้กันทั้งนั้น
ประโยคมรรยาทถูกนำมาใช้ เพื่อเป็นสะพานสู่บทสนทนาของคนสองคน
แต่เชื่อว่าทุกคนคงชินและช่ำชองกับโจทย์เด็กๆแบบนี้กันทั้งนั้น
ประโยคมรรยาทถูกนำมาใช้ เพื่อเป็นสะพานสู่บทสนทนาของคนสองคน
แต่ในบางครั้ง บางโจทย์ อาจทำให้วันนั้น ดูไม่เหมือนวันที่ผ่านมา
"เรายังเหมือนเดิมใช่ไหม"
"งานที่ให้ส่งเมื่อไหร่จะเสร็จ"
"พรุ่งนี้จะหายป่วยทันไหม"
"งานที่ให้ส่งเมื่อไหร่จะเสร็จ"
"พรุ่งนี้จะหายป่วยทันไหม"
และ "คุณฝันอยากเป็นอะไร"
โจทย์รอบสองที่ให้ไป คำตอบอาจจะผ่านกระบวนการไตร่ตรองมากกว่าเดิม
บางคนอาจใช้อารมณ์ เหตุผล จินตนาการ ข้ออ้าง หรือตอบเพื่อเอาใจอีกคน
บางคนอาจใช้อารมณ์ เหตุผล จินตนาการ ข้ออ้าง หรือตอบเพื่อเอาใจอีกคน
แต่ผมคิดว่า เหมือนในห้วงลมหายใจบางจังหวะ เรายังคาดหวังในอนาคตอยู่
ผมจำไม่ได้ว่าคำถาม "โตขึ้นอยากเป็นอะไร" ที่เคยถูกพิธีกรงานวันเด็กถามบ่อยๆตอนขึ้นไปร่วมสนุกบนเวที
ตอนนั้นตอบกลับไปว่าอะไร อาจตอบว่าอยากเป็นไอ้มดแดง เครื่องบินกระดาษ ลูกโป่งมังกร หรือคนขายไอศครีม
แต่เมื่อวัยล่วงเลยไป ทุกครั้งทีไ่ด้ยินใครสักคนหยิบยื่นคำถามนี้ไปสู่ใครสักคน
กลับรู้สึกสนใจ อยากฟัง และแอบยิ้มอยู่บ่อยๆ
แล้วถ้าตอนนี้ พิธีกรงานวันเด็กครั้งนั้น กลับมาเจออีกครั้ง ถามคำถามเดิม
ผมคิดว่า เด็กๆเหล่านั้น.........
"ผมอยากเป็นตำรวจครับ แต่ตอนนี้คงยาก เพราะผมไม่ได้สอบเข้ารร.นายร้อยแต่แรก"
"ผมอยากเป็นนักร้องครับ แต่ตอนนี้แก่แล้ว ประกวดมาก็เยอะ ผมคงไม่เหมาะแล้ว"
"ผมอยากเปิดร้านอาหารครับ แต่ตอนนี้ยังไม่มีเงินเลย"
ผมคิดว่า เด็กๆเหล่านั้น.........
"ผมอยากเป็นตำรวจครับ แต่ตอนนี้คงยาก เพราะผมไม่ได้สอบเข้ารร.นายร้อยแต่แรก"
"ผมอยากเป็นนักร้องครับ แต่ตอนนี้แก่แล้ว ประกวดมาก็เยอะ ผมคงไม่เหมาะแล้ว"
"ผมอยากเปิดร้านอาหารครับ แต่ตอนนี้ยังไม่มีเงินเลย"
คงเป็นเพราะ เวลาแห่งอนาคตถูกเีราสัมผัส ทำให้มีเหตุผลในการใช้ชีวิตเพิ่มมากขึ้น เข้าใจโลกมากขึ้น
จินตนาการยังคงอยู่ แต่ถูกปิดกั้นด้วยกำแพงความคิดของสังคม
เราน่าจะจำความฝันนั้นได้ แต่เลือกเก็บวางไว้ในกล่องหรือตู้โชว์สักมุมหนึ่งของบ้าน
จินตนาการยังคงอยู่ แต่ถูกปิดกั้นด้วยกำแพงความคิดของสังคม
เราน่าจะจำความฝันนั้นได้ แต่เลือกเก็บวางไว้ในกล่องหรือตู้โชว์สักมุมหนึ่งของบ้าน
กลัวมันชำรุด ทรุดโทรม หรือเสื่อมลง มากกว่าการทำไปใช้ ทดลอง พิสูจน์ หาสิ่งที่ดี
---------------------------------------------------------------------------------------------------
ด้วยความบังเอิญ ผมซวยดันไปเจอพิธีกรคนนั้นมาเหมือนกันเมื่อวาน ผมก็เลยตอบเขาไปว่า
"ผมเคยฝันอยากเป็นไอ้มดแดงครับ แต่ตอนนี้ผมอยากเป็นกัปตันอเมริกาแล้วครับ"
เขาทำหน้างงๆ "ทำไมล่ะครับ"
"ก็แต่ก่อนเวลาแม่พาไปดูหนัง คนถือโปสเตอร์ไอ้มดแดงเต็มเลย
แต่ตอนนี้แก้วน้ำที่ทุกคนถืออยู่โรงหนังเป็นแก้วกัปตันอเมริกาหมดแล้วอ่ะครับ ผมอยากเป็นแบบนั้นอยู่"
ผมตอบด้วยความภูมิใจ
เห็นเช่นแล้ว พิธีกรเลยให้รางวัลเป็นโมเดลสัตว์ประหลาดมาหนึ่งตัว
คืนนั้นผมกลับมานอนเล่น ทำเสียง ปล่อยพลัง ต่อสู้กับโมเดล จนเสียดึกดื่น
ฟังดูแล้วอาจจะปัญญาอ่อน ไม่มีแก่นสาร สำหรับคนที่ใช้ชีวิตบนคำถามที่จะต้องมีคำตอบของเหตุผลสักหน่อย
"ผมเคยฝันอยากเป็นไอ้มดแดงครับ แต่ตอนนี้ผมอยากเป็นกัปตันอเมริกาแล้วครับ"
เขาทำหน้างงๆ "ทำไมล่ะครับ"
"ก็แต่ก่อนเวลาแม่พาไปดูหนัง คนถือโปสเตอร์ไอ้มดแดงเต็มเลย
แต่ตอนนี้แก้วน้ำที่ทุกคนถืออยู่โรงหนังเป็นแก้วกัปตันอเมริกาหมดแล้วอ่ะครับ ผมอยากเป็นแบบนั้นอยู่"
ผมตอบด้วยความภูมิใจ
เห็นเช่นแล้ว พิธีกรเลยให้รางวัลเป็นโมเดลสัตว์ประหลาดมาหนึ่งตัว
คืนนั้นผมกลับมานอนเล่น ทำเสียง ปล่อยพลัง ต่อสู้กับโมเดล จนเสียดึกดื่น
ฟังดูแล้วอาจจะปัญญาอ่อน ไม่มีแก่นสาร สำหรับคนที่ใช้ชีวิตบนคำถามที่จะต้องมีคำตอบของเหตุผลสักหน่อย
แต่อย่างน้อยขอแค่ให้ความฝันยังอยู่ ยังคงดำเนินไป ผมเชื่อว่ามันแปรรูปไปทางที่ดีได้ แต่ในทิศทางเดิม
แล้วคุณล่ะ เผื่อบังเอิญเจอพี่เขา คุณจะมีคำตอบว่าอย่างไร????????????????