ฉันเขียนเพลงไม่ได้อีกแล้ว
posted on 31 May 2008 14:27 by lamzkungเพลง..เขาคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
เขา..เป็นยิ่งกว่าเครื่องหมายแทนอารมณ์
กับ..ความตั้งใจความรักที่มั่นคง
ฉัน..จึงลงมือเขียนเพลงอีกครั้ง
จับปากกาเตรียมเขียนโน้ตและเนื้อ
แต่เท่าไหร่ เหมือนมันเฉื่อย ไม่โลดแล่น
หรือเพราะว่า เรื่องราวความรักความรู้สึกในอ้อมแขน
มันเหินห่างหรือถ่าถ่มเกินบรรยาย
ถึงยังไง ยังไม่ลดความพยายาม
ลองเริ่มสร้างดนตรีด้วยมือฉัน
ดีดกีต้าร์ขึ้นลงพัลวัน แต่กระนั้นเสียงเพลงยิ่งวอดวาย
ไม่นานนัก ไอ้ความโกธรโดดสู่ฉัน
เริ่มอัดอั้นตันใจทำไมหนอ
เพลงที่ฉันอยากจะเขียนให้คนที่เฝ้ารอ
ฉันยังท้อ ไม่มีความสามารถจะทำมัน
กำปากกา ดีดเส้นสาย ด้วยโทโส
กลับให้โทษ ความเจ็บมาสู่ฉัน
ทนไม่ได้ วิ่งออกบ้านฉับใดพลัน
เผื่อความฝัน ในนิทราจะจางไป
พอใจเย็น ก็เริ่มเห็นความผิดพลาด
บางครั้งเราก็ขาด สัมปะโย
เพลงคือเพลง คือศิลปะไม่ใช่ความโมโห
เหมือนดั่งโปร สร้างสรรค์สวรรค์ของงาน
แต่ก่อนนั้นฉันเขียนเพลงด้วยความรัก
เพราะความรัก สร้างสิ่งธรรมดาให้บัดดล
ฉันก็ทนทำเพลงสำราญใจ
แต่ตอนนี้ไม่มีเพลงด้วยความรัก
แค่ว่า รัก ฉันยังไม่คุ้นหู
รู้ครั้งหนึ่งฉันนั้นยืนมองดู ยังหดหู่หัวใจไปหลายวัน
หวัง ฉันหวังว่าเพลงฉันต้องมีแน่
ถ้าไม่แก่ ไม่มีความรัก เด๋วก็รู้
เพลงคือเพลง เสียงสวรรค์ที่ฉันสู้ แล้วคอยดู
"บทเพลงกู่สร้างความรักในทันใด"
แวะมาทักทายงับ
#1 By JIN-A on 2008-05-31 15:06