Lamz`

บนโลกนี้ ความฝันกับความจริง มันแตกต่างกันอย่างโหดร้าย

เกือบ 4 ปีแล้วละ ที่ผมติดรายการเรียลลิตี้โชว์ ที่มีนามว่า อะคาเดมี่ แฟนเทเซีย ด้วยความที่เป็นอะไรเหมือนๆกัน โดยเฉพาะการล่าฝัน ได้เห็นทุกขั้นตอนกว่าจะมายืนถึงจุดๆนี้ ช่างลำบาก บางปีผมเป็นแฟนคลับตัวยงของนักล่าฝัน บางปีผมกลับไม่สนใจใครเลย

ถ้ามองกันในแง่ร้ายๆ มันคงแย่มากเลยเนอะ ถ้าคนคนหนึ่งมีความฝัน แล้วความฝันของเขาเป็นแค่เครื่องมือธุรกิจของใครคนหนึ่ง ซึ่งบางครั้งเอเอฟทำให้ผมเห็นอะไรบางอย่าง

ซีซั่นที่ 1 เขาว่าการเริ่มต้นที่ดีมีชัยไปกว่าขึ้น คุณทราบไหมว่า เอเอฟรุ่นหนึ่งมีนักร้องคุณภาพเยอะแยะเลยทีเดียว แต่ปัจจุบันคนที่เรารู้จักกลับมีแต่ อ็อฟ ปองศักดิ์ นั่นก็เป็นหนึ่งในอายุขัยที่รายการสร้างให้คุณ เนื่องจากเอเอฟจัดขึ้นในทุกๆปี เมื่อปีต่อไปมา ของใหม่ก็ต้องมาแทนที่ของเก่าเป็นธรรมดา

              พี่น้ำตาลหนึ่งในนักล่าฝันรุ่น 1 ที่ผมชื่นชอบ เวลาที่คุณเจอดารา คงไม่แปลกถ้าคุณอยากใกล้ชิดดารา หลายครั้งที่ผมพบเจอดาราชื่อดังกลับไม่ได้ความรู้สึกประทับใจกลับมาซักครา ความประทับใจเกิดขึ้น ไม่ว่าผมจะขอถ่ายรูป ไปคุย กับพี่เขาอยู่หลังเวที รับรู้ได้ว่าพี่เขาเป็นกันเอง ไม่รู้สึกอึดอัด จนผมเกรงใจรู้สึกอึดอัดเอง สิ่งที่ไม่คาดฝันมากกว่านั้น ระหว่างที่ผมนั่งรอพี่เขาเล่นคอนเสิร์ตเสร็จ พี่เขาลงเวทีพร้อมกับดอกไม้จำนวนหนึ่งที่แฟนๆหน้าเวทีมอบให้มา กลับเดินตรงมาที่ผม มานั่งลงข้างๆ แล้วเอ่ยขอบคุณน่ะ ยื่นดอกกุหลาบให้หนึ่งดอก หลายคนคงคิดว่าแค่ดอกไม้ดอกเดียวคงไม่มีค่า แต่วินาทีนั้นผมปลื้มใจจนบอกไม่ถูก

               หลังจากนั้นมาผมก็ติดตามผลงานของพี่เขามาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง โกสเกมส์ ล่าท้าผี ผลงานเพลงต่างๆ เรื่องที่น่าตกใจคือมาทราบอีกที ว่าพี่น้ำตาลมีภาระมากมายเหลือเกิน ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง ต้องใช้หนี้ที่บ้าน แถมต้องดูแลส่งน้องเรียนอีกตั้ง 2 คน ความน่าสงสารและเข้าใจในตัวพี่เขาเกิดขึ้น เนื่องจากหลายปีแล้วที่ผลงานของพี่เขาโดนดองเหมือนนักล่าฝันคนอื่นๆในรุ่นที่ได้ออกเพียงอัลบั้มเดียวเท่านั้น

                นักล่าฝันส่วนใหญ่มาตามล่าความฝัน ด้วยเหตุใหญ่ๆสองประการคือ ต้องการทำความฝันตัวเองให้สำเร็จ และต้องการแบ่งเบาภาระของทางบ้าน เลยมุ่งหาหนทางต่างๆนานาที่จะทำให้ชีวิตพวกเขาดีขึ้น

ไม่รู้คุณจะเสียใจแค่ไหน ถ้าความฝันของคุณ ถูกทำให้เป็นเครื่องมือสร้างความบันเทิงเพื่อธุรกิจเท่านั้น!

ซีซั่นที่ 2 ตอนต่อไป